Bielactwo jest przypadłością skórną. Przypadłość ta manifestuje się poprzez anomalie kolorystyczne skóry. Za anomalie te, odpowiedzialne są komórki, które powinny wytwarzać barwnik skórny zwany melaniną. Komórki te wytwarzają go zbyt mało, dlatego skóra osób z tym schorzeniem jest o wiele jaśniejsza, od skóry osób zdrowych. Schorzenie to, nie stwarza większego zagrożenia dla funkcjonowania całego organizmu. Jest jednak bardzo uciążliwe, gdyż łączy się ze znacznymi zmianami w wyglądzie zewnętrznym. Bielactwo przybiera jedną z dwóch postaci. Może być wrodzone lub nabyte. Wrodzona postać bielactwa, widoczna jest u noworodków i nie mija do końca życia. Bielactwo nabyte pojawia się najczęściej w pierwszych latach życia, choć czasami także w życiu dorosłym.

Bielactwo, przyczyny

Przyczyny obydwu postaci bielactwa nie są dobrze znane. Wiadomo, że bielactwo wrodzone, wywoływane jest przez geny. O bielactwie nabytym wiemy tyle, że może być skutkiem poważnych wstrząsów psychicznych lub urazów mechanicznych, jakim ulega skóra. Bielactwo nabyte jest też powiązane z genami. Wnioski na ten temat biorą się z faktu, iż w wielu rodzinach, schorzenie to ujawnia się w wielu pokoleniach.

Bielactwo, objawy

Objawy bielactwa uzależnione są od tego, z jaką postacią choroby mamy do czynienia. Jeśli chodzi o bielactwo wrodzone, to głównymi objawami są tu jednolicie biała skóra, białe włosy i brwi. Skóra jest bardzo jasna i cienka, tak, że widać znajdujące się pod nią żyły i naczynia. Objawami towarzyszącymi bielactwu wrodzonemu, są światłowstręt i problemy psychiczne. Głównymi objawami bielactwa nabytego, są powiększające się białe obszary na ciele. Obszary te są nieregularne, bardzo kontrastujące z resztą skóry i otoczone ciemnymi obwódkami. Na początkowym etapie choroby, plamy są nieliczne i niezbyt duże. Z biegiem czasu jest ich coraz więcej i są coraz większe. Gdy choroba jest już dobrze rozwinięta, białe obszary zajmują większą część skóry.

Działania lecznicze

Objawy obydwu postaci bielactwa bardzo trudno się leczy. Nie da się wyleczyć ich całkowicie. Możliwe jest jedynie minimalizowanie ich. Dominują tu trzy metody leczenia: maści i kremy zmniejszające plamy na skórze, terapia sterydami oraz naświetlanie lampami PUVA. Żadna z tych form pomocy nie daje w pełni zadowalających efektów, a wszystkie wymagają długiego stosowania. Osoby z bielactwem, korzystają także z terapii psychologicznej, mającej na celu ułatwienie akceptacji odmiennego wyglądu.